انجمن کمک‌های حقوقی در یک دعوی دسته‌جمعی فدرال که توسط والدین سرپرست خویشاوندی به نمایندگی از خودشان و موکلان Juvenile Rights Practice مطرح شده بود، مداخله کرد تا مغایرت رویه‌های اداره خدمات کودکان شهر نیویورک (ACS) و دفتر خدمات کودکان و خانواده ایالت نیویورک (OCFS) که حاکم بر جداسازی کودکان از والدین سرپرست خویشاوند هستند را به چالش بکشد. پس از آنکه ما یک شکایت دسته‌جمعی اصلاح‌شده را به نمایندگی از موکلان خود ارائه کردیم، دادگاه پرونده‌ها را تفکیک و تجمیع کرد. شکایت ما ادعا می‌کرد که کودکان تحت سرپرستی خویشاوندی به دلایل زیر از روند دادرسی ماهوی و رویه‌ای محروم شده‌اند: سیاست و رویه ACS در جداسازی کودکان از مراقبت از بستگانشان به صورت اضطراری در حالی که هیچ وضعیت اضطراری واقعی وجود نداشت، عدم ارائه دستورالعمل‌های ACS و OCFS در مورد جداسازی‌های غیراضطراری، و عدم ارائه فرصت معنادار ACS و OCFS به کودکان برای شنیده شدن در مراحل اداری مربوط به جداسازی‌ها. در سال ۲۰۰۷، به درخواست OCFS، دادگاه ادعاهای موکلان ما در مورد متمم چهارم قانون اساسی را رد کرد، اما اعلام کرد که شاکیان نوزاد در مورد تمامیت رابطه خود با والدین رضاعی خویشاوند خود، حق آزادی محافظت‌شده دارند. در سال ۲۰۰۸، دادگاه ناحیه جنوبی نیویورک درخواست ما برای تأیید یک کلاس را رد کرد و دادگاه حوزه دوم، درخواست ما برای اجازه تجدیدنظرخواهی در مورد رد گواهینامه کلاس را رد کرد. در پرونده بالبوئنا، دادگاه درخواست‌های OCFS و متهم آژانس مراقبت از کودکان را برای قضاوت در مورد دفاعیات پذیرفت. پس از آن، در سال ۲۰۰۸، دادگاه شرطی مبنی بر رد داوطلبانه ادعاهای بالبوئنا علیه ACS وضع کرد.

در سال ۲۰۱۳، ما با ACS به توافق‌نامه‌ای رسیدیم که در آن به موکلان ما غرامت مالی پرداخت شد.