انجمن کمک‌های حقوقی این دادخواست دسته‌جمعی را به نمایندگی از صدها نفر که پس از تاریخ آزادی از دوران محکومیتشان در زندان‌های ایالتی نگهداری می‌شدند، ارائه کرد. موکلان ما که به جرایم جنسی محکوم شده و دوران محکومیت قطعی خود را به پایان رسانده بودند، در «مراکز درمان اقامتی» (RTF) مستقر در زندان نگهداری می‌شدند، ملزم به پوشیدن لباس فرم زندان یکسان بودند و پس از تاریخ آزادی نیز مشمول همان قوانین و رویه‌های انضباطی بودند.

در سال ۲۰۱۹، دادگاه بدوی آلبانی، پرونده ما علیه شهرداری را رد کرد و ادعای ما مبنی بر اینکه دوره حبس موکلان ما به دلیل نگهداری در زندان‌ها، الزام به پوشیدن لباس فرم زندان مانند افراد زندانی و مشمول همان قوانین و رویه‌های انضباطی زندان، به طور غیرقانونی تمدید می‌شود را رد کرد. اما دادگاه همچنین اعلام کرد که سیستم زندان با عدم ارائه هرگونه فرصت اجتماعی برای آموزش، کارآموزی و اشتغال برای موکلان، قانون اصلاح و تربیت را نقض کرده است. هر دو طرف به شعبه تجدیدنظر اعتراض کردند و در سال ۲۰۲۲، آن دادگاه علیه ما رأی داد و اعلام کرد که دولت ملزم به ارائه اشتغال، کارآموزی یا آموزش به موکلان ما در خارج از مراکز RTF نیست. ما به دادگاه تجدیدنظر اعتراض کردیم. در سال ۲۰۲۴، دادگاه تجدیدنظر حکم دادگاه بدوی مبنی بر اینکه امتناع گسترده DOCCS از انجام تلاش‌ها برای تأمین فرصت‌های اجتماعی برای ساکنان RTF، تعهد قانونی آن را نقض کرده است، تأیید کرد و اظهار داشت که موضع ایالت «شخصیت و هدف RTF را تضعیف کرده و نیت قانونگذاری را تضعیف می‌کند».