انجمن کمک‌های حقوقی به نمایندگی از زنان زندانی که با سوءاستفاده و آزار جنسی سیستماتیک توسط مأموران زندان‌های نیویورک مواجه بودند، دادخواستی دسته‌جمعی را برای به چالش کشیدن سیاست‌های DOCCS که اجازه سوءاستفاده از آنها را می‌داد، ارائه کرد. پس از دعاوی گسترده، این پرونده تا حد زیادی تحت الزام خستگی ناشی از قانون اصلاح دعاوی زندان‌ها از مسیر خود خارج شد. با این حال، این پرونده سال‌ها قبل از اینکه جنبش «من هم» این موضوع را به توجه ملی برساند، اهمیت شناسایی الگوهای رفتار توهین‌آمیز توسط کارکنان را شناسایی و بر آن تمرکز کرد. این امر منجر به تغییراتی در پاسخ DOCCS به ادعاهای سوءاستفاده جنسی کارکنان، از جمله قرار دادن دوربین در زندان‌های زنان، شد. این پرونده همچنین به ما در همکاری با وزارت دادگستری در مورد استانداردهای پیشنهادی قانون حذف تجاوز جنسی در زندان‌ها کمک کرد، از جمله منجر به تغییراتی تحت این استانداردها در الزامات خستگی ناشی از موارد مربوط به سوءاستفاده جنسی شد.