انجمن کمک‌های حقوقی، خلاصه‌ای از درخواست‌های مشاوره حقوقی در مورد اجاره‌های اضافیِ کلاهبرداری‌شده در آپارتمان‌های با اجاره تثبیت‌شده ارائه داد. مستاجران می‌توانند در صورت مشارکت صاحبخانه در یک طرح کلاهبرداری برای بی‌نظمی آپارتمان خود، ادعاهای مربوط به اجاره اضافی مربوط به اجاره‌های اضافی قبل از ژوئن ۲۰۱۹ را خارج از دوره چهار ساله مرور زمان و دوره «بازنگری» سابقه اجاره مطرح کنند. شعبه تجدیدنظر حکم داد که مستاجری که اجاره‌اش تثبیت‌شده است و ادعا می‌کند صاحبخانه‌اش در یک طرح کلاهبرداری برای بی‌نظمی آپارتمان خود مشارکت داشته است، باید هر عنصر کلاهبرداری در قانون عرفی را اثبات کند، که استانداردی بسیار سختگیرانه‌تر از استاندارد قبلی است که توانایی مستاجران را برای به چالش کشیدن اجاره‌های کلاهبرداری‌شده به شدت محدود می‌کرد. در خلاصه خود، استدلال کردیم که استثنای کلاهبرداری که توسط تصمیمات قبلی دادگاه تجدیدنظر تعیین شده است، در جایی اعمال می‌شود که شواهد قابل توجهی وجود داشته باشد که صاحبخانه در رفتاری با هدف فرار از حمایت‌های تثبیت اجاره مشارکت داشته است. ما همچنین توضیح دادیم که استثنای کلاهبرداری برای یکپارچگی سیستم تثبیت اجاره ضروری است.

در مارس ۲۰۲۵، دادگاه تجدیدنظر حکم شعبه تجدیدنظر را لغو کرد و ادعاهای قبلی خود را مبنی بر اینکه مستاجر برای طرح ادعای کلاهبرداری به منظور مقررات‌زدایی، باید «شواهد کافی از کلاهبرداری» ارائه دهد و نه شواهدی از کلاهبرداری در حقوق عرفی، مجدداً تأیید کرد. در دسامبر ۲۰۲۵، شعبه تجدیدنظر سپس حکم داد که ثبت اجاره‌های فرضی می‌تواند کلاهبرداری محسوب شود و پرونده را برای محاکمه به دادگاه ارجاع داد.