کالاهان علیه کری یک پرونده برجسته است که حق سرپناه شهر نیویورک را برای مردان مجرد بی‌خانمان تثبیت کرد و زمینه را برای دادگاه‌ها فراهم کرد تا این حق را به زنان، کودکان و خانواده‌های بی‌خانمان گسترش دهند. در سال ۱۹۷۹، شاکیان استدلال کردند که ماده هفدهم قانون اساسی نیویورک، که اعلام می‌کند «کمک، مراقبت و حمایت از نیازمندان دغدغه‌های عمومی است و باید توسط دولت ارائه شود...» حق قانونی برای سرپناه برای مردان بی‌خانمان را فراهم می‌کند. در سال ۱۹۸۱، شهر نیویورک حکمی را امضا کرد که بر اساس آن موظف بود برای اعضای گروه، سرپناه فراهم کند.

در چهار دهه‌ای که از صدور حکم رضایت کالهان می‌گذرد، سازمان کمک‌های حقوقی (Legal Aid) بارها عدم رعایت این قانون توسط شهرداری را به چالش کشیده است. در مارس 2024، پس از آنکه شهر نیویورک به دلیل هجوم گسترده مهاجران جدید از مرز جنوبی، تلاش کرد حق داشتن سرپناه را از بین ببرد، سازمان کمک‌های حقوقی و ائتلاف بی‌خانمان‌ها به یک توافق‌نامه موقت برای حفظ حق داشتن سرپناه برای همه نیویورکی‌ها دست یافتند. این توافق‌نامه رویه‌هایی را برای دریافت سرپناه برای تازه واردان ایجاد می‌کند، اما به شهرداری انعطاف‌پذیری بیشتری در نوع سرپناه ارائه شده می‌دهد. این توافق‌نامه استفاده از اتاق‌های انتظار به عنوان سرپناه، اتاق‌هایی که افراد در آن روی صندلی و روی زمین می‌خوابیدند تا زمانی که منتظر تخت سرپناه بودند، را حذف کرد. سازمان کمک‌های حقوقی از نزدیک بر رعایت این توافق‌نامه توسط شهرداری نظارت دارد. درباره توافق‌نامه بیشتر بخوانید. اینجا کلیک نمایید.