انجمن کمک‌های حقوقی در سال ۱۹۹۱ یک دادخواست دسته‌جمعی را برای به چالش کشیدن عدم دسترسی معنادار ایالت نیویورک به برنامه‌ها و خدمات زندان برای افراد ناشنوا و کم‌شنوا که ناقض قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA)، قانون توانبخشی و قانون اساسی بود، ارائه داد. ما به دنبال حکم اعلامی و منع قانونی بودیم و ادعا کردیم که سیستم زندان ایالت نیویورک از مترجمان زبان اشاره و سایر وسایل ارتباطی در طول فعالیت‌های ضروری مانند آموزش، مراقبت‌های پزشکی و مراحل انضباطی خودداری می‌کند. یک دادگاه بدوی فدرال در سال ۱۹۹۳ این کلاس را تأیید کرد و در سال ۱۹۹۵، با تشخیص نقض سیستماتیک قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت و قانون اساسی، حکم فوری برای شاکیان صادر کرد.

در سال ۱۹۹۶، دادگاه حکمی مبنی بر رضایت صادر کرد که ایالت را ملزم می‌کرد علاوه بر سایر کمک‌ها، مترجم و وسایل کمکی برای اعضای گروه فراهم کند. این حکم همچنین یک فرآیند بازرس ویژه برای حل و فصل شکایات قبل از اینکه اعضای گروه بتوانند از طریق دادگاه‌ها درخواست اجرای حکم کنند، ایجاد کرد. حکم رضایت همچنان لازم‌الاجرا است. PRP همچنان به اجرای حکم پایبند است و اطمینان حاصل می‌کند که افراد دارای معلولیت شنوایی خدمات و تسهیلات مورد نیاز خود را در زندان ایالتی دریافت می‌کنند.