انجمن کمک‌های حقوقی این دادخواست دسته‌جمعی را به نمایندگی از بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر که به طور غیرقانونی از سوی اداره تأمین اجتماعی از مزایای معلولیت محروم شده بودند، بین ژوئن ۱۹۷۶ و ژوئیه ۱۹۸۳ ارائه داد. این پرونده سال‌ها دستورالعمل‌های داخلی را آشکار کرد که در آن افراد با مشخصات پزشکی خاص به طور خودکار یا تقریباً خودکار از مزایا محروم می‌شدند، زیرا معلولیت‌های آنها به اندازه کافی "شدید" تلقی نمی‌شد، که توسط دادگاه بدوی فدرال به عنوان "یک سوء استفاده سیستماتیک و پنهان از مقررات معلولیت" توصیف شد. در نتیجه این دعوی قضایی، دادگاه به طور منصفانه قانون مرور زمان حاکم بر تجدیدنظرخواهی از رد صلاحیت‌های معلولیت را اعمال کرد و به مدعیان اجازه داد حتی اگر در مدت ۶۰ روز قانونی اقامه دعوی نکرده بودند یا از راه حل‌های اداری خود استفاده نکرده بودند، نسبت به رد صلاحیت‌های خود تجدیدنظرخواهی کنند. دادگاه حوزه دوم در سال ۱۹۹۵ تصمیم دادگاه بدوی را تأیید کرد.