انجمن کمک‌های حقوقی این دادخواست را به نمایندگی از هجده خانواده کم‌درآمد که با اخراج از خانه‌های بلندمدت خود مواجه بودند، مطرح کرد، زیرا صاحبخانه آنها، کازموپولیتن اسوشیتس، از ادامه پذیرش کوپن‌های افزایش‌یافته بخش ۸ آنها برای پرداخت بخشی از اجاره بها خودداری کرد. کازموپولیتن، در نقض آشکار طرح قانونی بخش ۸، استدلال کرد که دیگر موظف به پذیرش کوپن‌های مستاجران خود نیست و می‌تواند کسانی را که نمی‌توانند بدون کمک، اجاره کامل خود را پرداخت کنند، اخراج کند، زیرا از قرارداد بخش ۸ مبتنی بر پروژه با وزارت حفظ و توسعه مسکن شهر نیویورک (HPD) انصراف داده است. به طور کلی، دو نوع کمک مسکن برای مستاجران واجد شرایط تحت بخش ۸ در دسترس است: مبتنی بر پروژه و مبتنی بر مسکن. کمک مبتنی بر پروژه به یارانه‌هایی اشاره دارد که مستقیماً به توسعه‌های خصوصی داده می‌شود و برای کاهش اجاره بها استفاده می‌شود. در سال ۱۹۹۹، کنگره قانون مسکن را اصلاح کرد تا مقرر شود که پس از خاتمه قرارداد مبتنی بر پروژه، مستاجران ذینفع از طریق کوپن‌های افزایش‌یافته که صاحبخانه موظف به پذیرش آنهاست، کمک دریافت کنند.

در نوامبر ۲۰۰۵، ما حکم اولیه‌ای دریافت کردیم که کازموپولیتن را از امتناع از تمدید اجاره‌های موکلمان و پذیرش کوپن‌های افزایش‌یافته آنها منع می‌کرد. در سال ۲۰۰۶، ما وارد یک توافق‌نامه حل و فصل شدیم که این حکم را دائمی کرد.