مک کین علیه کخ یک دادخواست برجسته است که حق داشتن سرپناه برای کودکان و خانواده‌های بی‌خانمان در شهر نیویورک را تثبیت کرد و بر پیروزی تاریخی Legal Aid به نمایندگی از ائتلاف برای بی‌خانمان‌ها در ... بنا شد. کالاهان علیه کریکه حق قانونی داشتن سرپناه را برای بزرگسالان بی‌خانمان تثبیت کرد. پیش از مک کینبسیاری از خانواده‌های بی‌خانمان، که ۷۰ درصد آنها «به دلیل آتش‌سوزی یا دستور تخلیه به دلیل مشکلات جدی ساختاری یا فرسودگی ساختمان‌هایشان بی‌خانمان شده بودند»، بدون هیچ گونه روندی، از دریافت سرپناه اضطراری محروم شدند. خانواده‌ها که جایی برای پناه بردن نداشتند، مجبور شدند در پارک‌ها یا ساختمان‌های متروکه بخوابند. برای خانواده‌هایی که از محل سکونتشان اخراج نشدند، گزینه‌هایشان محدود به خوابیدن در کف دفاتر رفاهی یا اسکان در «هتل‌های رفاهی» بود، جایی که اتاق‌ها پر از جوندگان و حشرات بود و گرما و آب گرم آنقدر کم بود که دختر دو ساله یکی از شاکیان مجبور شد به دلیل ذات‌الریه در بیمارستان بستری شود.

در سال ۱۹۸۶، اداره اول به اتفاق آرا اعلام کرد که همه خانواده‌های بی‌خانمان حق قانونی داشتن سرپناه اضطراری را دارند. تصمیمات بعدی، قدرت دادگاه‌ها را برای تعیین حداقل استانداردهای نجابت و قابلیت سکونت برای سرپناه‌های اضطراری تأیید کرده است. مک کین علیه کخ، 70 NY2d 109 (1987)، و برای وادار کردن مقامات به رعایت آن استانداردهای صادر شده توسط دادگاه. مک کین علیه کخ، 136 AD2d 473 (بخش اول، 1988)؛ مک‌کین علیه دینکینز، 84 NY2d 216 (1994).

متعاقباً، سازمان کمک‌های حقوقی در سال ۲۰۰۸ قراردادی را با شهرداری منعقد کرد که بر اساس آن، حق داشتن سرپناه مناسب برای خانواده‌های دارای فرزندان خردسال برقرار شد. بوستون در مقابل شهر نیویورک، شماره فهرست ۴۰۲۲۹۵/۰۸.