انجمن کمک‌های حقوقی به طور مشترک این دادخواست دسته‌جمعی را برای به چالش کشیدن تبدیل مراکز حمایت از درآمد شهر نیویورک به مراکز کاریابی، که در آن نیویورکی‌های کم‌درآمد از دسترسی به کوپن‌های غذا، مدیکید و مزایای نقدی منصرف، دلسرد و منع می‌شدند، ارائه داد. در سال ۱۹۹۹، ما یک حکم مقدماتی دریافت کردیم که شهر را ملزم به رعایت الزامات قانونی و نظارتی برای مدیریت مزایا و دستور موقت تعطیلی مراکز حمایت از درآمد اضافی می‌کرد. دادگاه بدوی دریافت که بسیاری از افراد نیازمند در نتیجه تبدیل‌های شتاب‌زده، "بیش از یک بار کاملاً بدون غذا مانده‌اند". در سال ۲۰۰۵، ما حکم دادگاهی را دریافت کردیم که اداره منابع انسانی شهر نیویورک (HRA) را موظف می‌کرد ظرف هفت روز مزایای برنامه کمک‌های غذایی تکمیلی تسریع‌شده (E-SNAP) را به متقاضیان ناامید بدون غذا یا پول برای خرید غذا ارائه دهد. این حکم همچنین HRA را ملزم می‌کند که در روز درخواست، مزایای نقدی "نیازهای فوری" را اعطا کند و داده‌های نظارتی را گزارش دهد.

در سال ۲۰۲۳، ما به دلیل عدم رعایت دستور سال ۲۰۰۵، شهرداری و HRA را به بی‌اعتنایی متهم کردیم. بیش از سه سال، HRA هیچ داده نظارتی ارائه نکرد. پس از دریافت، داده‌ها نشان داد که این آژانس به طور سیستماتیک در ارائه کافی مزایای E-SNAP و کمک‌های نقدی به نیویورکی‌های واجد شرایط کوتاهی کرده و هزاران خانواده را قادر به تهیه غذا یا پرداخت اجاره بها نکرده است. در سال ۲۰۲۴، ما با HRA وارد یک توافق و طرح اقدام اصلاحی شدیم که منجر به بهبود نرخ پردازش به موقع شده است.

ما همچنان بر رعایت دستورالعمل سال ۲۰۰۵ توسط شهرداری نظارت داریم.