اشلی لکارو، LMSW، بخشی از واحد حقوقی مهاجرت جامعه کمک های حقوقی است. اشلی به عنوان یک مدافع پرشور حقوق بشر و عدالت اجتماعی، نقشی حیاتی در کمک به مشتریانمان، عبور از موانع پیچیده، و دستیابی به پیروزی هایی مانند یک پرونده موفق پناهندگی اخیر، ایفا می کند و تعهد تزلزل ناپذیر ما برای تضمین زندگی آبرومندانه برای نیویورکی های کم درآمد را نشان می دهد. .

چرا تصمیم گرفتید مددکار اجتماعی شوید؟

من همیشه بیشتر یک شخصیت بزرگ بوده‌ام، و این به من در طول حرفه‌ام کمک کرده است، زیرا دیدگاه من این است که همه ما بیشتر از مجموع اجزای خود هستیم. موانع و مسائلی که مشتریان ما با آنها روبرو هستند فقط در سطح فردی وجود ندارند، بلکه به شدت تحت تأثیر جوامع، سیستم ها و جهان بینی هایی هستند که ما در آن زندگی می کنیم. من یک مددکار اجتماعی شدم زیرا می خواهم از حقوق بشر، عدالت اجتماعی دفاع کنم. و نیکی های بیشتر در دنیا از نظر من، کار کردن با مردم و کمک به آنها در تمام تقاطع های زندگی شان به نظر می رسد که آنها سعی می کنند زندگی آبرومندانه و شایسته ای داشته باشند.

چه راهکارهایی را برای رفع نیازهای عاطفی و روانی موکلان خود در طی مراحل قانونی به کار می گیرید؟

هنگامی که مشتریان برای جلسات رسیدگی به پناهندگی خود آماده می شوند یا روی سوگندنامه های خود برای SIJS (وضعیت مهاجر ویژه نوجوانان)، ویزای U یا موارد ویزای T کار می کنند، از آنها خواسته می شود تا برخی از بدترین خاطرات و تجربیات خود را برای پیگیری مهاجرت بازگو کنند. تسکین. از آنجایی که این فرآیند می‌تواند عمیقاً آسیب‌دیدگی مجدد داشته باشد، من از مشتریان با ارائه یک لنز آگاه از تروما حمایت می‌کنم، که انتخاب، ایمنی و همکاری آن‌ها را در کار ما با یکدیگر اولویت می‌دهد و ارج می‌نهد. من می‌خواهم همیشه روایت‌های مشتریانمان را تأیید کنم و مهارت‌های مقابله‌ای آن‌ها را در حالی که یاد می‌گیرند حرفشان را باز کنند و در مورد آنچه از سر گذرانده‌اند صحبت کنند، تقویت کنم.

آیا می‌توانید مورد خاصی را به اشتراک بگذارید که نقش شما به‌عنوان مددکار اجتماعی تأثیر قابل‌توجهی بر زندگی مشتری یا نتیجه پرونده داشته باشد؟

در واحد حقوقی مهاجرت، پرونده ها می توانند برای سال ها تمدید شوند زیرا در دادگاه مهاجرت وجود دارد. معنای این امر برای ما این است که ممکن است چندین سال قبل از اینکه موکلانمان روز خود را در دادگاه بگذرانند، پرونده‌هایی را در دست داشته باشیم. برای مشتریان ما، آنها متأسفانه در بلاتکلیفی گیر کرده اند و این می تواند بر واجد شرایط بودن آنها برای منابع و خدمات خاص تأثیر بگذارد. من در جولای 2019 با خانواده ای از مادر و دختری که درخواست پناهندگی داده بودند شروع به کار کردم. جلسه اولیه آنها برای پناهندگی در سال 2020 تعیین شده بود. این خانواده در یک پناهگاه زندگی می کردند تا اینکه سلامت روانی مادر شروع به کاهش کرد. او که از کشور خود به دلیل تهدید به مرگ و خشونت علیه خانواده اش به دلیل مشارکت سیاسی خود فرار کرده بود، به هر جا که می رفت احساس ناامنی می کرد. مادر و دختر برای چندین سال بی خانمان بودند و حتی به ایالت های مختلف نقل مکان کرده بودند تا اینکه سرانجام در طول اوج کووید-19 به نیویورک بازگشتند. در سال 2020، جلسه رسیدگی به درخواست پناهندگی آنها برای اکتبر 2023 به تعویق افتاد.

من به طور مداوم با این خانواده در تماس بودم تا زمانی که آنها به نیویورک بازگشتند. به سختی می‌توان شاهد تلفاتی بود که سلامت روان آنها بر احساس امنیت و ثبات آنها تأثیر می‌گذاشت. در طول سالها، من مشاوره حمایتی، مدیریت مورد، مداخله در بحران، و آموزش روانی در مورد PTSD (اختلال استرس پس از سانحه) ارائه دادم. من همچنین در موارد متعددی از سیستم‌های مختلف حمایت کردم تا اطمینان حاصل شود که این خانواده از تمام مزایا و حمایت‌هایی که می‌توانستند برخوردار شوند. این خانواده می توانست به راحتی از بین برود، اما من معتقدم که رابطه من با این مادر و دختر در طول سال ها به آنها کمک کرد تا با منابع، اطلاعات و خدمات بسیار مورد نیازی که برای شروع مجدد زندگی خود و در نهایت کار روی آن ها نیاز داشتند، ارتباط برقرار کنند. پرونده حقوقی آنها در سال 2022، خانواده سرانجام توانستند سرپناه را ترک کنند و به آپارتمانی که از طریق کوپن CityFHEPS به دست آورده بودند نقل مکان کنند. در اکتبر 2023، آنها پرونده پناهندگی خود را بردند! این خانواده در حال حاضر روی درخواست گرین کارت خود کار می کنند.