تجربه قاچاق انسان توسط کری از دوران نوجوانی‌اش آغاز شد.

به عنوان یک زن جوان ترنس از یک خانواده مهاجر جامائیکایی، تغییر جنسیت کری مورد حمایت قرار نگرفت. در ۱۶ سالگی، او خانه را ترک کرد. او برای ادامه تحصیل تلاش می‌کرد و هیچ راهی برای حمایت از خود نداشت. کسی که کری فکر می‌کرد می‌توان به او اعتماد کرد، گفت که او هرگز نمی‌تواند شغل ثابتی پیدا کند و کری نوجوان حرف آنها را باور کرد.

زمانی که کری با لی لاتیمر، مدیر انجمن کمک‌های حقوقی، ارتباط برقرار کرد پروژه مداخله بهره برداری (EIP)، او توسط چندین قاچاقچی مورد سوءاستفاده قرار گرفته بود و سابقه کیفری طولانی داشت: محکومیت به فحشا و سایر جرائمی که نتیجه قاچاق او بودند.

زمان‌بندی درست بود: قانون استارت ایالت نیویورک به این معنی بود که کری واجد شرایط لغو تمام محکومیت‌های مربوط به محکومیت قاچاق انسان خود بود. به محض لغو محکومیت‌های کری، لورا برگر، وکیل مهاجرت EIP، برای بازگرداندن وضعیت اقامت دائم کری وارد عمل شد، که او را بلافاصله واجد شرایط درخواست شهروندی کرد.

لی همچنین کری را به واحدهای دیگری در Legal Aid ارجاع داد. پروژه عدالت کارگری آماده کمک بود و با بهره‌گیری از حمایت‌های قانون کار، مسیری عادلانه‌تر برای بازگشت به بازار کار ایجاد کرد. با حمایت آنها، کری توانست گواهینامه دستیار مراقبت در منزل را دریافت کند و بعداً آموزش لازم برای تبدیل شدن به یک دستیار پرستار معتبر را به پایان رساند. پروژه حقوق بی خانمان ها توانست به کری کمک کند تا پس از سال‌ها زندگی در شرایط بی‌ثبات مسکن، یک آپارتمان امن پیدا کند.