یک قطعه جدید در مجله نیویورک مجموعه‌ای از نامه‌های زندانی‌های نیویورکی را نشان می‌دهد که تجربیات آن‌ها از کار اجباری در سیستم زندان این ایالت را شرح می‌دهد.

در نامه‌ها، این افراد مواردی از شرایط کاری غیرانسانی را توصیف می‌کنند که شامل قرار گرفتن در ساعات طاقت‌فرسا با وقفه‌های اندک - در صورت وجود -، دستمزد بسیار کم، و سوء استفاده از سوی کارکنان زندان که بر کار آنها نظارت می‌کنند، می‌شود.

این نامه ها درخواست و جمع آوری شد سیزدهمین ائتلاف پیشرو، یک ائتلاف قانونگذاری که شامل انجمن کمک حقوقی است که از قانون ممنوعیت برده داری در نیویورک حمایت می کند که کار اجباری را برای همه نیویورکی ها ممنوع می کند.

برایانت بل، کارشناس پرونده حقوقی در دادگاه گفت: «رفتاری که افراد زندانی – که به طور نامتناسبی افراد رنگین پوست هستند – هنگام کار در زندان ها و زندان های ایالت نیویورک مجبور به تحمل می شوند، تکان دهنده و نفرت انگیز است. پروژه خلع ید در انجمن کمک حقوقی "می دانم چون آن را تحمل کردم. در Coxsackie، من برای Corcraft کار می کردم که صندلی های گردان را با دستمزد ناچیز زندان می ساخت. ما علاوه بر اینکه مورد استثمار قرار گرفتیم، تحقیر هم شدیم. من به یاد می‌آورم که غیرنظامیان از شرایط کار و زندگی ما بازدید می‌کردند، مثل حیواناتی که در قفس بودند.»

او ادامه داد: «امروزه، نیویورکی‌های زندانی ساعات طاقت‌فرسایی کار می‌کنند و روزانه تنها یک پنی برای کار خود دریافت می‌کنند، که به ندرت کفایت می‌کند تا قیمت گران‌شده اقلام کمیسیری را که بسیاری فقط برای گذراندن روز به آن نیاز دارند، بپردازند.» «این رفتار توهین به حیثیت ذاتی همه انسان ها و رشدی است که افراد زندانی در طول مدتی که در داخل هستند ایجاد می کنند. رهبران ما در آلبانی باید با تصویب قانون منع برده داری در نیویورک، به این غیرانسانی پایان دهند، قانونی که اعمال بی رحمانه کار اجباری را ممنوع می کند و در نهایت استثناء کار در زندان را لغو می کند که به برده داری مدرن اجازه می دهد در بازداشتگاه ها رشد کند. در سراسر ایالت نیویورک."

درباره تجربیات زندانی نیویورکی به زبان خودشان بیشتر بخوانید اینجا کلیک نمایید.