انجمن کمک حقوقی، مرکز عدالت امپایر، باند، شرکت حقوقی شونک و کینگ، و هیوز هابارد در این شکایت، ایالت نیویورک به دلیل عدم ارائه کمک هزینه کافی برای سرپناه‌های عمومی که با وجود افزایش سرسام‌آور هزینه‌های مسکن، دهه‌هاست بدون تغییر باقی مانده و ده‌ها هزار نیویورکی را به بی‌خانمانی کشانده، مورد انتقاد قرار گرفته است. 

این دادخواست نشان می‌دهد که کمک‌هزینه‌های مسکن در نیویورک به طرز اسفناکی با هزینه‌های واقعی مسکن همخوانی ندارد. در شهر نیویورک، به یک بزرگسال مجرد که از کمک‌های عمومی استفاده می‌کند، فقط ۲۱۵ دلار در ماه برای اجاره اختصاص داده می‌شود، در حالی که یک خانواده سه نفره فقط ۴۰۰ دلار در ماه دریافت می‌کند - کسری از ۲۴۰۶ دلار و ۲۷۸۰ دلار سطح اجاره منصفانه بازار که توسط وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده تعیین شده است.  

شاکیان شامل کیمبرلی مالدونادو ۵۵ ساله، ساکن بروکلین، می‌شوند که بیش از ۳۰ سال در آپارتمان اجاره‌ای خود زندگی کرده است. او پس از اینکه به دلیل شرایط وخیم سلامتی مجبور به ترک کار شد، پس‌انداز خود را تمام کرد و اکنون... زنده می‌ماند حداقل عمومی معاونت این مبلغ بسیار کمتر از اجاره خانه اوست. کیمبرلی در معرض خطر قریب‌الوقوع اخراج از خانه و بی‌خانمانی است.

پاویتا کریشناسوامی، دادستان ناظر در این پرونده، گفت: «کمک‌های مالی دولتی برای سرپناه‌ها آنقدر قدیمی و ناکافی است که عملاً به مانعی برای کمک تبدیل شده است.» واحد اصلاح قانون مدنی در سازمان کمک‌های حقوقی. «نیویورکی‌هایی که واجد شرایط دریافت کمک‌های عمومی هستند، از نظر قانونی حق دریافت حمایتی را دارند که در واقع نیازهای اولیه مسکن آنها را برآورده می‌کند. در عوض، آنها به دلیل عدم اقدام دولت مجبور به بی‌خانمانی می‌شوند.»