همبرگر

اخبار

پرسش و پاسخ: ترس های جودی براون، توسعه ظرفیت جامعه

تعداد کمی از مردم به اندازه ترس های جودی براون با خطرات پیش روی جوامع سیاه و قهوه ای که از لحاظ تاریخی محروم شده اند، آشنا هستند. از طریق نقش خود به عنوان هماهنگ کننده جامعه توسعه ظرفیت جامعه (CCD) - سازمان عدالت انسانی و شفا که به ریشه کنی کامل خشونت اسلحه اختصاص دارد - کار جودی با ارائه خدمات ضروری و سایر منابع حیاتی برای جامعه به ارتقای بسیاری از محله های محروم شهر کمک کرده است. آموزش، توانمندسازی و ثبات.

ما با جودی در مورد کار او با CCD، همکاری آنها با واحد عدالت اجتماعی Legal Aid و تلاش مشترک برای حمایت از جنبش "درمان خشونت" صحبت کردیم.

لطفا کمی در مورد خودتان و سابقه خود در جامعه سازی بگویید. 

من در نیویورک به دنیا آمدم و در میان دوران پرتلاطمی که با تنش های نژادی، اپیدمی های مواد مخدر و فقر مشخص شده بود، بزرگ شدم. این تجربیات به من بینش عمیقی نسبت به مبارزات جوامع به حاشیه رانده شده، به ویژه جوامع سیاه و قهوه ای تبار داد. با سابقه ای در آموزش، احساس کردم مجبورم به مسائل سیستمی که این نابرابری ها را تداوم می بخشد، بپردازم، و بنابراین روی کار با جوانان و خانواده های پرخطر، پر کردن شکاف و تامین منابع ضروری برای افراد نیازمند تمرکز کردم. 

در مورد کار خود با توسعه ظرفیت جامعه (CCD) به ما بگویید. CCD به چه جوامعی خدمات می دهد و چگونه به آنها خدمات می دهد؟

کشف توسعه ظرفیت جامعه نقطه عطفی بود برای من، CCD فقط یک شغل نیست. این یک تماس است من مشتاقانه به عنوان یک هماهنگ کننده انجمن ملحق شدم و در مأموریت جهانی آن تحت رهبری K. Bain، بنیانگذار و مدیر اجرایی CCD، به موفقیت بی‌نظیری دست یافتم. دیدگاه او این است که حقوق بشر به اضافه توسعه انسانی برابر با انسان است عدالت - دسترسی روزانه ما را راهنمایی می کند.

در شهر نیویورک، ما به مناطقی مانند کوئینزبریج، آستوریا، و خانه‌های وودساید خدمات می‌دهیم و برنامه‌هایی برای توسعه بروکلین داریم. رویکرد کل نگر ما به نیازهای مختلف جامعه، از خدمات حقوقی گرفته تا مسکن و آموزش می‌پردازد. در CCD، ما افراد به حاشیه رانده شده، از جمله زندانیان سابق، را با ابزار و پشتیبانی برای پیشرفت توانمند می کنیم. از طریق مشارکت و تلاش‌های مردمی، ما جوامع را ارتقا می‌دهیم - تاب‌آوری و خودکفایی را تقویت می‌کنیم. این در مورد ایجاد یک تفاوت ملموس در زندگی نادیده گرفته شده است. 

CCD عمیقاً در جنبش "درمان خشونت" دخالت دارد. برای کسانی که ممکن است از آن آگاه نباشند، لطفاً توضیح دهید که جنبش درمان خشونت چیست.

جنبش درمان خشونت یک رویکرد بهداشت عمومی پیشگامانه برای مقابله با اپیدمی خشونت با اسلحه است که عمدتاً بر محله‌های سیاه‌پوست و قهوه‌ای در شهرهایی مانند نیویورک تأثیر می‌گذارد. درمان خشونت بر این فرض عمل می کند که خشونت مانند یک بیماری عفونی رفتار می کند و می تواند از طریق راهبردهای مداخله هدفمند به این شکل درمان شود. در مدل درمان خشونت، «مقطع‌کننده‌های خشونت» و «پیام‌رسان‌های معتبر» - شخصیت‌های مورد اعتماد در جوامع خود که خودشان خشونت را تجربه کرده‌اند - به میانجی‌گری در مناقشات، ارائه حمایت و ارائه جایگزین‌هایی برای انتقام‌جویی کمک می‌کنند تا چرخه خشونت را مختل کنند و پرورش دهند. تاب آوری جامعه

چگونه CCD مدل خشونت درمانی را درگیر می کند؟

توسعه ظرفیت جامعه با تسهیل توانمندسازی جوامع محلی برای به عهده گرفتن امنیت و رفاه خود نقش مهمی ایفا می کند. از طریق طرح‌های ظرفیت‌سازی، CCD در داخل جوامع کار می‌کند تا به آنها کمک کند تا با دانش، مهارت‌ها و منابع مورد نیاز برای مقابله با خشونت از درون، راه‌حل‌های پایدار و تغییرات بلندمدت تجهیز شوند. این شامل تلاش هایی مانند فراهم کردن فرصت های شغلی، دسترسی به آموزش، خدمات بهداشت روانی، و سایر منابع حیاتی برای توانمندسازی و ثبات جامعه است.


جودی با Takeasha L. Newton، سازمان‌دهنده اصلی انجمن با واحد عدالت اجتماعی انجمن کمک حقوقی. عکس: Jason Smallwood/LAS

چگونه سازمان شما با سایر ذینفعان جامعه، مانند واحد عدالت اجتماعی انجمن کمک حقوقی، برای دفاع، آموزش و سازماندهی جامعه در مورد جنبش درمان خشونت همکاری می کند؟

ما از طریق طرح‌های توسعه ظرفیت جامعه، که بر توانمندسازی جوامع محروم تاریخی که با چالش‌های بی‌شماری مانند بی‌عدالتی غذایی، حبس انبوه، مسکن نامرغوب و گزینه‌های آموزشی ناکافی مواجه هستند، از نزدیک با سهامداران جامعه همکاری می‌کنیم. محور اصلی ماموریت ما ریشه کن کردن کامل خشونت با اسلحه - به ویژه بر افراد سیاه پوست و BIPOC - از طریق ارائه پشتیبانی و منابع حیاتی است.

با مشارکت The Legal Aid Society، ما توانسته‌ایم از تخصص آنها برای رفع موانع قانونی استفاده کنیم و به افرادی که درگیر سیستم قضایی هستند کمک اساسی کنیم. پشتیبانی آنها طیف وسیعی از خدمات، از جمله تسلیم ایمن، کمک به وثیقه، وکالت حقوقی، و کارگاه های آموزشی با هدف توانمندسازی جوامع ما با دانش در مورد حقوق خود را در بر می گیرد. همکاری با The Legal Aid Society تلاش های ما را غنی می کند و اطمینان می دهد که اعضای جامعه ما به حمایت قانونی اساسی دسترسی دارند و تأثیر و پایداری کار ما را بیشتر تقویت می کند. 

شهردار اریک آدامز تهدید کرده است که 1.5 میلیون دلار از بودجه «واحد عدالت اجتماعی» Legal Aid's، یک شریک کلیدی CMS که خدمات حقوقی حیاتی برای کار درمان خشونت ارائه می‌کند، کاهش خواهد داد. اگر این کاهش بودجه انجام شود، فکر می‌کنید چه تأثیری بر توسعه راه‌حل‌های ایمنی عمومی جامعه محور در نیویورک خواهد داشت؟

به نظر من، کاهش بودجه پیشنهادی شهردار اریک آدامز به Legal Aid's واحد عدالت جامعه به شدت مانع توسعه راه حل های جامعه محور می شود. با کاهش بودجه حیاتی برای سازمان‌هایی که خدمات حقوقی را در طرح‌هایی مانند «درمان خشونت» ارائه می‌کنند، خطر تضعیف اعتماد و مشارکت در جوامع محروم خود را به دنبال دارد. بدون حمایت کافی، تلاش‌ها برای رسیدگی به علل ریشه‌ای خشونت و ایجاد مکانیسم‌های ایمنی پایدار و فراگیر می‌تواند با شکست مواجه شود و مانع پیشرفت به سمت شهری ایمن‌تر و انعطاف‌پذیرتر شود.

اگر می توانستید با شهردار صحبت کنید، در مورد اهمیت تأمین مالی و حمایت از گسترش مبارزه با خشونت CJU در حفاظت از نسل بعدی جوانان نیویورکی به او چه می گویید؟

من بر نقش حیاتی تأمین مالی و حمایت از گسترش خشونت درمان CJU در حفاظت از نسل بعدی جوانان نیویورکی، به ویژه در جوامع سیاه‌پوست و قهوه‌ای تأکید می‌کنم. علاوه بر این، من بر اهمیت حفظ منابعی مانند کمک حقوقی برای اطمینان از دسترسی عادلانه به عدالت در این جوامع محروم تاکید می کنم.

لطفاً امیدهای خود را برای آینده جنبش درمان خشونت با ما در میان بگذارید.

من آینده‌ای را تصور می‌کنم که در آن جنبش درمان خشونت در کنار شهر نیویورک که هم امن‌تر و هم پرنشاط‌تر است، رشد کند. مرکز این چشم انداز تخصیص افزایش بودجه و منابع به جوامع رنگین پوست است. این جوامع که از لحاظ تاریخی تحت فشار سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی تبعیض‌آمیز هستند، بار عمده نابرابری‌های سیستمی را تحمل می‌کنند که اغلب در خشونت با اسلحه ظاهر می‌شود. با اولویت دادن به سرمایه‌گذاری‌ها با هدف اصلاح این نابرابری‌ها، سیاست‌گذاران می‌توانند راه را برای افزایش سلامت، فرصت‌های گسترده و کاهش قابل توجه حوادث مرتبط با اسلحه هموار کنند.